அமெரிக்காவைக் காப்பாற்ற இது சரியான நேரமாக இருக்கலாம்
1964-ல் மால்கம் எக்ஸ் (எல்-ஹஜ் மாலிக் எல்-ஷபாஸ்) ஹஜ் யாத்திரை மேற்கொண்டபோது, அவர் “மக்காவிலிருந்து கடிதங்கள்” என்ற நூலை எழுதினார்.
இது அந்தக் கடிதங்களில் ஒன்று:
ஆபிரகாம், முஹம்மது மற்றும் திருமறைகளில் உள்ள மற்ற அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளின் இல்லமான இந்த பண்டைய புனித பூமியில், அனைத்து நிறங்களையும் இனங்களையும் சேர்ந்த மக்கள் வெளிப்படுத்தும் இத்தகைய நேர்மையான விருந்தோம்பலையும், உண்மையான சகோதரத்துவத்தின் மகத்தான உணர்வையும் நான் இதற்கு முன் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. கடந்த ஒரு வாரமாக, என்னைச் சுற்றியுள்ள அனைத்து நிற மக்களும் வெளிப்படுத்தும் கருணையைக் கண்டு நான் முற்றிலும் பேச்சற்றுப் போய், மெய்மறந்து நிற்கிறேன்.
புனித நகரமான மக்காவிற்கு வருகை தரும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்தது. முஹம்மது என்ற இளம் முத்தவாஃப் ஒருவரின் தலைமையில், நான் கஃபாவை ஏழு முறை சுற்றி வந்தேன். நான் ஸெம் ஸெம் கிணற்றில் தண்ணீர் அருந்தினேன். அல்-சஃபா மற்றும் அல்-மர்வா மலைகளுக்கு இடையே ஏழு முறை முன்னும் பின்னுமாக ஓடினேன். நான் மினா என்னும் பண்டைய நகரத்திலும், அரஃபாத் மலையிலும் பிரார்த்தனை செய்திருக்கிறேன்.
உலகம் முழுவதிலுமிருந்து பல்லாயிரக்கணக்கான யாத்ரீகர்கள் வந்திருந்தனர். நீலக் கண்களை உடைய பொன்னிறத்தவர்கள் முதல் கறுப்புத் தோல் கொண்ட ஆப்பிரிக்கர்கள் வரை, அவர்கள் எல்லா நிறங்களிலும் இருந்தனர். ஆனால், நாங்கள் அனைவரும் ஒரே சடங்குகளில் பங்கேற்றோம்; அமெரிக்காவில் வெள்ளையர்களுக்கும் வெள்ளையரல்லாதவர்களுக்கும் இடையில் ஒருபோதும் இருக்க முடியாது என்று என் அனுபவங்கள் என்னை நம்ப வைத்திருந்த ஒற்றுமை மற்றும் சகோதரத்துவ உணர்வை நாங்கள் வெளிப்படுத்தினோம். அமெரிக்கா இஸ்லாத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், ஏனென்றால் இதுவே அதன் சமூகத்திலிருந்து இனப் பிரச்சனையை நீக்கும் ஒரே மதமாகும்.
முஸ்லிம் உலகில் நான் மேற்கொண்ட பயணங்கள் முழுவதும், அமெரிக்காவில் 'வெள்ளையர்கள்' என்று கருதப்பட்ட மக்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன், பேசியிருக்கிறேன், ஏன் அவர்களுடன் உணவருந்தியிருக்கிறேன். ஆனால், இஸ்லாம் மதத்தால் அந்த 'வெள்ளையர்' மனப்பான்மை அவர்களின் மனதிலிருந்து அகற்றப்பட்டது. நிறத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், எல்லா நிறத்தினரும் ஒன்றாகப் பின்பற்றும் நேர்மையான மற்றும் உண்மையான சகோதரத்துவத்தை நான் இதற்கு முன் ஒருபோதும் கண்டதில்லை.
என்னிடமிருந்து வரும் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு நீங்கள் அதிர்ச்சியடையலாம். ஆனால், இந்தப் புனிதப் பயணத்தில் நான் கண்டதும், அனுபவித்ததும், நான் முன்பு கொண்டிருந்த சிந்தனைப் போக்குகளில் பலவற்றை மறுசீரமைக்கவும், எனது முந்தைய முடிவுகளில் சிலவற்றைத் தூக்கி எறியவும் என்னைக் கட்டாயப்படுத்தியுள்ளன. இது எனக்கு அவ்வளவு கடினமாக இருக்கவில்லை.
எனது உறுதியான நம்பிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், நான் எப்போதும் உண்மைகளை எதிர்கொள்ளவும், புதிய அனுபவங்களும் புதிய அறிவும் வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை வெளிப்படுத்தும் போது அதை ஏற்றுக்கொள்ளவும் முயற்சிக்கும் ஒரு மனிதனாகவே இருந்திருக்கிறேன். நான் எப்போதும் ஒரு திறந்த மனதைக் கொண்டிருந்தேன்; உண்மையைத் தேடும் ஒவ்வொரு அறிவார்ந்த தேடலுடனும் கைகோர்த்துச் செல்ல வேண்டிய நெகிழ்வுத்தன்மைக்கு அது அவசியமாகும்.
கடந்த பதினொரு நாட்களாக இங்குள்ள முஸ்லிம் உலகில், நீலத்திலேயே நீலமான கண்களையும், பொன்னிறத்திலேயே பொன்னிறமான கூந்தலையும், வெண்மையிலேயே வெண்மையான தோலையும் கொண்ட சக முஸ்லிம்களுடன், ஒரே தட்டில் உண்டு, ஒரே குவளையில் குடித்து, ஒரே படுக்கையில் (அல்லது ஒரே விரிப்பில்) உறங்கி, ஒரே இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தேன்.
மேலும், ‘வெள்ளை’ முஸ்லிம்களின் அதே வார்த்தைகளிலும், செயல்களிலும், நடத்தைகளிலும், நைஜீரியா, சூடான் மற்றும் கானாவின் கறுப்பின ஆப்பிரிக்க முஸ்லிம்களிடையே நான் உணர்ந்த அதே நேர்மையை உணர்ந்தேன்.
நாங்கள் உண்மையிலேயே அனைவரும் ஒன்றுதான் (சகோதரர்கள்), ஏனென்றால் ஒரே கடவுள் மீதான அவர்களின் நம்பிக்கை, அவர்களின் மனதிலிருந்தும், அவர்களின் நடத்தையிலிருந்தும், அவர்களின் மனப்பான்மையிலிருந்தும் ‘வெள்ளை’ என்ற அடையாளத்தை அகற்றிவிட்டது. இதிலிருந்து நான் பார்க்க முடிந்தது,
ஒருவேளை வெள்ளை அமெரிக்கர்கள் கடவுளின் ஒருமையை ஏற்றுக்கொள்ள முடிந்தால், அவர்களால் மனிதனின் ஒருமையையும் உண்மையில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும், மேலும் மற்றவர்களை அவர்களின் நிற வேறுபாடுகளின் அடிப்படையில் அளவிடுவதையும், தடுப்பதையும், தீங்கு செய்வதையும் நிறுத்த முடியும். குணப்படுத்த முடியாத புற்றுநோயைப் போல இனவெறி அமெரிக்காவைப் பீடித்துள்ள நிலையில், ‘கிறிஸ்தவ’ என்று அழைக்கப்படும் வெள்ளை அமெரிக்க இதயம், இத்தகைய அழிவுகரமான பிரச்சனைக்கு நிரூபிக்கப்பட்ட ஒரு தீர்வை இன்னும் அதிகமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஒருவேளை, ஜெர்மனியின் மீது இனவெறியால் கொண்டுவரப்பட்டு, இறுதியில் ஜெர்மானியர்களையே அழித்த அதே பேரழிவிலிருந்து, அமெரிக்காவைக் காப்பாற்ற இது சரியான நேரமாக இருக்கலாம்
Post a Comment