வெறுப்புக்கு அன்பாலும், வழிகாட்டுதலாலும், மனிதாபிமானத்தாலும் பதிலளிப்போம்

அக்குரனையில் நிகழ்ந்த துயர விபத்தில் பாதிக்கப்பட்ட முஸ்லிம்கள் குறித்து, டாக்டர் துசார எச். குலதுங்க என்பவருடையதாகக் கூறப்படும் கருத்துகள் சமூக ஊடகங்களில் பரவி வருகின்றன. இவை மிகுந்த கவலையளிக்கும் வகையிலும், மிகவும் ஆட்சேபனைக்குரிய மனப்பாங்கைக் கொண்டவையாகவும் உள்ளன.

குடும்பங்கள் துயரத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும் இந்த வேளையில், உயிர்கள் பறிபோயுள்ள அல்லது ஆபத்துக்குள்ளாகியிருக்கும் சூழலில், நமது அணுகுமுறை என்பது கருணை, மனிதாபிமானம் மற்றும் ஒவ்வொரு மனித உயிருக்கும் மதிப்பளிக்கும் வகையில் இருக்க வேண்டும்.

இந்த இளம் மருத்துவரை ஒரு தனிமனிதராக நான் கண்டனம் செய்ய விரும்பவில்லை. மாறாக, நம் சமூகத்தில் வேரூன்றியுள்ள வெறுப்பு, பாரபட்சம் மற்றும் இஸ்லாமிய வெறுப்பு (Islamophobia) ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு இளைஞராகவே அவரைப் பார்க்கிறேன்.

பொது உரையாடல்கள், தவறான தகவல்கள் மற்றும் இன, மத ரீதியான பிளவுகள் மூலம் வெறுப்பு தொடர்ந்து விதைக்கப்படும்போது, ​​பிரகாசமான எதிர்காலம் கொண்ட திறமையான இளைஞர்கள் கூட அதற்கு ஆளாகக்கூடும். இந்த யதார்த்தத்தை நாம் உணர்ந்து, நமது இளைய தலைமுறைக்காக நாம் எத்தகைய சமூகத்தை உருவாக்குகிறோம் என்று நம்மையே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

இலங்கையின் மத மற்றும் கலாச்சார மரபுகள் நீண்டகாலமாக அன்பு, கருணை மற்றும் பிறருக்கு மதிப்பளிக்கும் பண்புகளை வலியுறுத்தி வந்துள்ளன. பௌத்தம் 'மெத்த' (Metta - அன்பு) மற்றும் 'கருணா' (Karuna - கருணை) ஆகியவற்றை போதிக்கிறது; இஸ்லாம் கருணை, நீதி மற்றும் மனித உயிரின் புனிதத்தன்மையை வலியுறுத்துகிறது. இத்தகைய விழுமியங்களே, நம்மிடையே உள்ள வேறுபாடுகளைக் கடந்து, நம்மை ஒன்றிணைக்க வேண்டும்.

ஒரு மருத்துவரின் பொறுப்பு மனித உயிர்களைக் காப்பதும், மதம், இனம் அல்லது அடையாளம் சார்ந்த பாகுபாடின்றி ஒவ்வொரு நோயாளியையும் கண்ணியத்துடன் நடத்துவதுமே ஆகும். இந்த அடிப்படை விழுமியங்களுக்கு முரணான கருத்துகள் பொதுவெளியில் வெளிப்படும்போது, ​​அது குறித்து தீவிரமாகச் சிந்திக்கவும், தகுந்த முறையில் பதிலளிக்கவும் வேண்டியது அவசியம்.

எனவே, சம்பந்தப்பட்ட மருத்துவ அதிகாரிகள், இந்த கருத்துகள் குறித்து நியாயமான முறையில் விசாரணை நடத்தி, அவற்றின் உண்மைத்தன்மையையும் சூழலையும் கண்டறிய வேண்டும். இதில் ஏதேனும் தொழில்முறை அல்லது அறநெறி சார்ந்த சிக்கல்கள் உள்ளனவா என்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். அந்த மருத்துவருக்குத் தனது தரப்பு விளக்கத்தை அளிக்க வாய்ப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்; எடுக்கப்படும் எந்தவொரு நடவடிக்கையும் ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலும், நீதியுடனும், தொழில்முறை நெறிமுறைகளுக்கு உட்பட்டும் இருக்க வேண்டும்.

இருப்பினும், பொறுப்புக்கூறல் என்பது அவமானப்படுத்துவதாக மாறக்கூடாது; திருத்தம் என்பது துன்புறுத்தலாக மாறக்கூடாது.

இந்த இளம் மருத்துவருக்கு ஒரு எதிர்காலம் உள்ளது. அவரை வசைபாடுவதோ, பொதுவெளியில் அவமானப்படுத்துவதோ அல்லது வெறுப்பை உமிழ்வதோ தீர்வாகாது. மாறாக, ஞானத்துடனும், கருணையுடனும், மரியாதையுடனும் அவரை அணுகுவோம். இத்தகைய சொற்கள் எவ்வளவு வலியையும் வேதனையையும் ஏற்படுத்தும் என்பதையும், ஒவ்வொரு மனித உயிருக்கும் மதிப்பளிப்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையும் அவர் புரிந்துகொள்ள நாம் உதவ வேண்டும். இஸ்லாமோபோபியாவை (Islamophobia) நாம் கண்டிக்க வேண்டும்; அதே சமயம், அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மீது வெறுப்பைக் கொள்வதில் நாம் சிக்கிவிடக் கூடாது. பாரபட்சமான கருத்துகளை உறுதியாக எதிர்க்க வேண்டும்; அதே வேளையில், அவர்கள் சிந்திப்பதற்கும், கற்றுக்கொள்வதற்கும், தங்களை மாற்றிக்கொள்வதற்குமான வாய்ப்பை எப்போதும் திறந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

இது ஒரு மருத்துவர் தொடர்பான விஷயம் மட்டுமல்ல; இது நம் சமூகத்தின் எதிர்காலம் குறித்த கேள்வி. தங்களை விட மாறுபட்ட மனிதர்களைக் கண்டு அஞ்சவும், வெறுக்கவும், அல்லது அவர்களை மனிதர்களாகவே மதிக்காமல் இருக்கவும் தூண்டும் கருத்துகளால், எத்தனை திறமையான இளைஞர்கள் திசைதிருப்பப்பட்டிருக்கிறார்கள்? இந்தப் பிரச்சினையைச் சரிசெய்வதில் மதத் தலைவர்கள், சமூகத் தலைவர்கள், கல்வியாளர்கள், ஊடக நிறுவனங்கள் மற்றும் ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் என்ன பொறுப்பு இருக்கிறது?

பன்முகத்தன்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, வேறுபாடுகளை மதித்து, ஒவ்வொரு மனிதருக்குள்ளும் இருக்கும் மாண்பைப் போற்றும் ஒரு தலைமுறையை நாம் உருவாக்க வேண்டும். நம் குழந்தைகளுக்கு ஒருவரை ஒருவர் வெறுக்கக் கற்றுக்கொடுப்பதன் மூலம், அமைதியான இலங்கையை நம்மால் கட்டியெழுப்ப முடியாது.

வெறுப்பு நிறைந்த சொற்களுக்கு, அதே போன்ற வெறுப்புச் சொற்களால் பதிலளிக்க வேண்டாம். மாறாக, உண்மை, ஞானம், அன்பு மற்றும் நல்வழிகாட்டுதல் மூலம் பதிலளிப்போம். ஒரு நபரை அழித்துவிடாமல் தவறைச் சரிசெய்வோம்; ஒரு பாரபட்சத்தை எதிர்க்கும்போது, ​​வேறொரு புதிய பாரபட்சத்தை உருவாக்காமல் இருப்போம்; நீதியைத் தேடும் அதே வேளையில், கருணையை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டோம்.

அக்குரண (Akurana) துயரச் சம்பவத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும், அவர்களின் குடும்பத்தினருக்கும் எங்கள் இதயப்பூர்வமான பிரார்த்தனைகள் உரித்தாகட்டும். உயிர் நீத்தவர்களுக்கு எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் தனது அருளைப் பொழியட்டும்; காயமடைந்தவர்கள் விரைவில் குணமடையட்டும்; துயரத்தில் இருப்பவர்களுக்குத் தேவையான பொறுமையையும் வலிமையையும் இறைவன் வழங்கட்டும்.

மதத்தின் அடிப்படையில் எந்தவொரு மனிதனின் உயிரும் மற்றவர்களை விடக் குறைவான மதிப்புடையதாகக் கருதப்படாத ஒரு நாட்டை நாம் உருவாக்குவோம். வெறுப்புணர்வை வெளிப்படுத்துபவர்களுக்குக் கூட, தங்கள் தவறுகளை உணர்ந்து, தங்களை மாற்றிக்கொண்டு, சிறந்த மனிதர்களாக மாறுவதற்கான வாய்ப்பை வழங்கும் ஒரு சமூகத்தை நாம் கட்டமைப்போம்.

வெறுப்பை எதிர்ப்பது மட்டுமே நம் பொறுப்பல்ல; வெறுப்பினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் இதயங்களையும் மனங்களையும் குணப்படுத்த உதவுவதும் நம் கடமையாகும்.

அர்கம் நூராமித்