வட மாகாண முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்றம்: ஆதங்கங்கள் கவனிக்கப்பட்டு, உரிமைகள் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்

1990ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம், விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பினால் வட மாகாணத்திலிருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்ட முஸ்லிம்கள், தமது பூர்வீக மண்ணிலிருந்து இடம்பெயர்ந்து வாழ்ந்து வருவதற்கு 36 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன.

இலங்கையின் பல்வேறு பகுதிகளிலும், உலகின் பல நாடுகளிலும் வாழ்ந்து வரும் இம்மக்களில் பலர் கல்வி, தொழில் மற்றும் பொருளாதாரத் துறைகளில் முன்னேற்றம் கண்டிருந்தாலும், தமது மூதாதையர்களின் மண்ணையும், அங்கு தமது சந்ததியினர் வாழ வேண்டிய உரிமையையும் இழந்ததன் வலியும் ஆதங்கமும் இன்னும் அவர்களது மனங்களில் நீங்காமல் உள்ளன.

2009ஆம் ஆண்டு யுத்தம் முடிவடைந்த பின்னர், இடம்பெயர்ந்த மக்களை மீள்குடியேற்றுவதற்குப் பல்வேறு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. பல குடும்பங்கள் தமது பூர்வீகப் பகுதிகளுக்குத் திரும்பி, பல்வேறு சிரமங்களுக்கு மத்தியில் தமது வாழ்க்கையையும் வாழ்வாதாரத்தையும் மீண்டும் கட்டியெழுப்பி வருகின்றன. எனினும், மீள்குடியேற்ற நடவடிக்கைகள் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு முழுமையாகவும் முறையாகவும் அமையவில்லை என்ற ஆதங்கத்தை, அங்கு வாழும் மக்களும் இன்னும் வெளிப்புறப் பகுதிகளில் இடம்பெயர்ந்து வாழும் மக்களும் தொடர்ந்து முன்வைத்து வருகின்றனர்.

குறிப்பாக, தாம் இழந்த சொத்துக்கள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களுக்கான உரிய தீர்வுகள், காணி உரிமைகள், வீடமைப்பு, அடிப்படை வசதிகள், தொழில் வாய்ப்புகள் மற்றும் நிலையான பொருளாதார முன்னேற்றம் தொடர்பில் பல்வேறு கவலைகள் காணப்படுகின்றன. சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்பிய குடும்பங்கள் பல சவால்களுக்கு மத்தியில் வாழ்க்கையை முன்னெடுத்துச் செல்லும் நிலையில், இன்னும் மீள்குடியேற முடியாமல் நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் வெளிநாடுகளிலும் வாழும் குடும்பங்களின் எதிர்பார்ப்புகளும் உரிய கவனத்தைப் பெற வேண்டும்.

மீள்குடியேற்றம் என்பது மக்களை அவர்களது சொந்த இடங்களுக்கு அழைத்துச் செல்வதுடன் முடிவடைவதல்ல. அவர்கள் இழந்த உரிமைகள் தொடர்பில் நியாயமான தீர்வுகளை வழங்கி, அவர்களது வாழ்வாதாரத்தை மீளக் கட்டியெழுப்பி, கண்ணியத்துடனும் பாதுகாப்புடனும் நிரந்தரமாக வாழ்வதற்கான சூழலை உருவாக்குவதே உண்மையான மீள்குடியேற்றமாகும்.

எனவே, மன்னார் உள்ளிட்ட வட மாகாணத்திலிருந்து இடம்பெயர்ந்த முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்ற நிலைமைகள் விரிவாக மீளாய்வு செய்யப்பட வேண்டும். அவர்களது ஆதங்கங்களும் அனுபவங்களும் நேரடியாகக் கேட்டறியப்பட்டு, தீர்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்சினைகள் அடையாளம் காணப்பட்டு, நடைமுறைச் சாத்தியமான தீர்வுகள் காலவரையறையுடன் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும்.

அதேவேளை, சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்பிய மக்களுக்கும் இன்னும் இடம்பெயர்ந்து வாழும் மக்களுக்கும் இடையில் வேறுபாடின்றி, அவர்களது நியாயமான உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். இழந்த சொத்துக்கள், காணி உரிமைகள், வாழ்வாதாரங்கள் மற்றும் மீள்குடியேற்றத்துடன் தொடர்புடைய ஏனைய பிரச்சினைகளுக்குத் தகுந்த தீர்வுகள் வழங்கப்படுவதுடன், அடுத்த தலைமுறையினர் தமது பூர்வீக மண்ணில் சிறந்த எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்கான வாய்ப்புகளும் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

இந்த மக்களின் நியாயமான எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்றுவது அரசாங்கத்தின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; சமூகத் தலைவர்கள், சமய நிறுவனங்கள், சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் நலன்விரும்பிகள் அனைவரும் தத்தமது பங்களிப்பை வழங்க வேண்டிய ஒரு மனிதாபிமானக் கடமையுமாகும்.

மன்னார் மற்றும் வட மாகாண முஸ்லிம்களின் ஆதங்கங்கள் உரிய முறையில் கவனிக்கப்பட்டு, அவர்களது உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட்டு, முறையானதும் நிலையானதுமான மீள்குடியேற்றம் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என நாம் வலியுறுத்துகிறோம்.

அவர்கள் தமது பூர்வீக மண்ணில் கண்ணியத்துடனும் நிம்மதியுடனும் வாழ்ந்து, நாட்டின் சமூக, பொருளாதார அபிவிருத்திக்கும் தேசிய ஒற்றுமைக்கும் அர்த்தமுள்ள பங்களிப்பை வழங்கக்கூடிய சூழல் உருவாக வேண்டும்.

அவர்களது ஆதங்கங்கள் கவனிக்கப்படட்டும்!

இழந்த உரிமைகளுக்கு நியாயமான தீர்வுகள் கிடைக்கட்டும்!

முறையான, நிலையான மீள்குடியேற்றம் உறுதிப்படுத்தப்படட்டும்!

அனைத்து மக்களும் கண்ணியத்துடனும் சமாதானத்துடனும் வாழும் இலங்கை உருவாகட்டும்!

Arkam Nooramith