இலங்கை முஸ்லிம்களின் வாழ்வியல், வேறொரு தளத்தினை நோக்கி நகர்ந்திருக்கின்றதா..?

உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலின் பின்னர் இலங்கை அரசியலும் முஸ்லிம்களின் வாழ்வியலும் வேறொரு தளத்தினை நோக்கி நகர்ந்திருக்கின்றன.

காத்தான்குடிப்பள்ளிவாயல்களில் நிகழ்ந்த படு கொலைகளை 29 வது வருடமாகவும் மிக்க உணர்வுபூர்வமாக நினைவுகூர்கின்ற அதேவேளை ...

அதே ஊரைப்பிறப்பிடமாக கொண்ட ஒருவரால் தலைமையேற்று நடாத்தப்பட்ட உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல்களின் இழப்பும் கனதியும் அதிகமானது.

103 ஷுஹதாக்களின் வலி 29 வருடங்கள் கடந்தும் எம்மைத்தைத்துக்கொண்டிருந்தால் 250 இற்கும் அதிகமான அந்த அப்பாவி மக்களின் பிரிவால் எத்தனை ஊர்கள் இன்று துன்பத்தில் தவிக்கின்றன என்பதை எண்ணிப்பார்ப்பதே இன்றைய ஷுஹதாக்கள் நினைவு நாளில் செய்யவேண்டிய மிகப்பெரிய வேலையாக எஞ்சி நிற்கிறது!

அவர்கள் இன்னும் எத்தனை வருடங்களுக்கு கண்ணீர் வடிக்கப்போகிறார்கள்? இன்னும் எத்தனை தசாப்தங்களுக்கு அவர்களது தழும்புகள் வலிக்கப்போகின்றன? என்கின்ற கேள்விகள் நமது மனச்சாட்சிகளுக்கு முன்னே விஸ்வரூபமாய் எழுந்து நிற்கின்றன.

ஈழப்போராட்டத்தின் பெயரால் காத்தான்குடி பள்ளிவாயல்களில் அப்பாவிகள் புலிகளால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட போது ஈழ விடுதலை போராட்டத்தை ஆதரித்தவர்களில் மிகப்பெரும்பாலான மக்கள் அந்த துர் செயலை விரும்பவில்லை, வெளியில் பகிரங்கமாக சொல்லாவிட்டாலும் அவர்களுக்குள் வலுத்த கண்டனங்கள் எழுந்தன, பின்னர் மெதுவாக ஆங்காங்கே அவை வெளித்தெரியவும் தொடங்கின.

காத்தான்குடி பள்ளிவாயல் படுகொலைகள் அரசியல் அல்லது யுத்த உதிரி நோக்கங்களை கொண்டது, அது இந்து/ சைவ கடவுள்களை திருப்திப்படுத்த செய்யப்பட்டவை அல்ல!

ஆனால் துரதிஷ்டவசமாக முஸ்லிம் சமூகத்திலிருந்து உருவான குழுவொன்று செய்த அண்மைய பயங்கரவாத தாக்குதல் இஸ்லாத்தின் பெயரால் இறைவனை திருப்திப்படுத்த செய்யப்பட்டதாக தவறான பொருள்கோடலுடன் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது.

ஈழப்போராட்டத்தை ஆதரித்தாலும் அதன் பெயரால் நிகழ்ந்த ஒரு வன்கொடுமையினை அதன் மானசீக ஆதரவாளர்களே கடுமையாக வெறுத்ததை விட பல மடங்கு இஸ்லாத்தின் பெயரால், இறைவனின் பெயரால் நிகழ்த்தப்பட்ட இந்த மிலேச்சத்தனமான தாக்குதலை இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் ஒட்டு மொத்தமாக வெறுத்தது மட்டுமல்ல பகிரங்கமாகவே எதிர்த்தது!

முஸ்லிம்களின் எதிர்ப்பும் பயங்கரவாதிகளை கண்டறிவதில் அவர்கள் வழங்கிய ஒப்பற்ற ஒத்துழைப்புந்தான் குறுகிய நாட்களுக்குள் இந்தப்பிரச்சினையினை ஒரு கட்டுக்குள் கொண்டுவர உதவியது.

குறிப்பாக சாய்ந்தமருது சம்பவங்கள் இதற்கு பெரிய சாட்சி.

இனியொரு பெரிய பயங்கரம் இந்த தேசத்தில் நடந்துவிடக்கூடாது, ஆனால் அடுத்ததொரு சம்பவம் நடக்கும் வரை பேரவலமாகவும், பெரு நினைவாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அரசியலின் கருப்பொருளாகவும் நிலைக்கப்போவது உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதல்கள்தான்.

ஆகையால் 29 வருடங்களுக்கு முன்பாக பெரு வலியை உணர்த்த காத்தான்குடி சமூகம் தவிர்க்க முடியாமல் இன்னொரு பேரழிவிற்காக அண்மையில் எல்லா விதத்திலும் அதிக விலையினையும் கொடுக்க நேர்ந்தது.

ஆகஸ்ட் 03 இரவில் இஷாத்தொழுகையில் நின்றவர்களை முதுகுகளில் சுட்டும் குண்டுகளை வீசியும் கொன்றதற்கும், ஏப்ரல் 21 இல் தேவாலயங்களில் வழிபாடுகளில் நின்ற அப்பாவிகளின் மீது தற்கொலைத்தாக்குதல்களை நிகழ்த்தி கொன்றதற்கும் பெருத்த வேறுபாடுகள் கிடையாது.

இறந்தவர்களதும், காயப்பட்டவர்களதும் எண்ணிக்கைகள் மாத்திரமே வேறானது.

சிதறிய உடலங்கள், வழிந்த ரத்தம், சிந்திய கண்ணீர், துயரம், வலி, வடுக்கள், நினைவுகள் என சூழ்ந்த அனைத்துமே ஒன்றுதான்!

ஒற்றை மனித குலத்தின் இழப்பின் பேரொலிதான்.

29 வருடங்களுக்கு முன்னரான பேரவலத்தின் சப்தத்தை விட இன்னும் 4 மாதங்கள் கூட ஆகாத ஏப்ரல் அழிவுகளின் சப்தங்கள் விஞ்சி நிற்கின்றன!

இந்த யதார்த்த புள்ளியை மிக கவனமாக அவதானித்தவர்களாக இலங்கை முஸ்லிம்கள் தங்களது அடுத்த நகர்வினை செய்யவேண்டும்.

அரந்தலாவை, தலதா நினைவுகள்

பள்ளிவாயல் படுகொலைகளின் நினைவுகள்

முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகள்

உயிர்த்த ஞாயிறு நினைவுகள்

என ஏராளமான மிக கடுமையான காயங்களோடு நாம் எத்தனை காலங்களுக்கு பயணிக்க போகிறோம்?

ஒரு தேசமாக உயிர்த்தெழவே முடியாமல் இனவாத அரசியலின் வழுக்கு மரத்தில் மீண்டும் மீண்டும் சறுக்கி விழுந்து கொண்டேயிருக்கிறோம்.

எல்லாம் வல்ல இறைவனே துயரப்பட்ட அனைத்து ஆன்மாக்களுக்கும் உன்னுடைய அளவற்ற கருணையினை காட்டுவாயாக...

இந்த நாட்டிற்கு இனியாவது ஒரு நல்ல வழியை காட்டுவாயாக..

உன்னைத்தவிர எங்களது நம்பிக்கையின் படி உதவுதற்கு வேறு யாருமிலர்.

Mujeeb Ibrahim -